Reklama

blog ossolinczycy 125x125“Witam w najlepszej szkole” – tymi słowami podczas apelu z okazji pożegnania uczniów klasy 3A LO im. J. M. Ossolińskiego przywitał wszystkich zgromadzonych dyrektor Piotr Smelkowski. A zwracał się do wyjątkowych gości – uczniów, ich rodziców i nauczycieli. Swoją obecnością uroczystość zaszczycili również przedstawiciele władz lokalnych – burmistrz Brzegu Dolnego Stanisław Jastrzębski, wicestarosta powiatu wołowskiego Władysław Boczar oraz przewodnicząca Rady Powiatu – Teresa Maślanka. Wielkie zainteresowanie zgromadzonych swoją obecnością wywołali również dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskiech we Wrocławiu dr Adolf Juzwenko oraz prorektor Uniwersytetu Wrocławskiego profesor Adam Jezierski, który w murach Ossolińczyka gościł po raz pierwszy, choć – jak sam zapowiedział – na pewno nie ostatni. Część oficjalna przebiegła w podniosłej oraz sentymentalnej atmosferze. Uczniowie odebrali świadectwa, wyróżnienia, dyplomy oraz Srebrne Ossolińczyki – najwyższe odznaczenia na ukończenie szkoły. Duże emocje wywołało przemówienie burmistrza, który w swojej wypowiedzi mocno zaakcentował swoją sympatię oraz szacunek do tradycji Ossolińskich, gwarantując, że zamierza ich strzec przez kolejne lata. Z kolei prorektor UWr, mimo wykształcenia chemicznego, popisał się znajomością poezji. Przygotował się wzorowo do recytacji kilku znanych utworów, które zadedykował tegorocznym maturzystom. Wręczając im nagrody podpytywał o plany na przyszłość; zapraszał na swoje wykłady i do zwiedzenia gmachu uniwersyteckiego. Na koniec podkreślił znaczenie umowy, jaką szkoła niedawno podpisała z wydziałem filologii polskiej i korzyści, jakie płyną z niej dla uczniów i nauczycieli.

Część oficjalną zakończyło ślubowanie trzecioklasistów oraz podziękowanie wychowawcy, Kamili Jawiarczyk, która z tą właśnie klasą miała przyjemność pracować sześć lat – od pierwszej klasy gimnazjum. Szczególną relację, na jaką przez te lata pracowały obydwie strony, podkreślili Nina Kossińska oraz Adam Michailow, dziękując za wspólne chwile oraz wręczając prezent, o którym wychowawczyni, jak się okazało, marzyła – skok ze spadochronem 😉

Po chwilach wzruszeń i wyjątkowych emocji przyszedł czas na przedstawienie i śmiech, który wywołali jego autorzy – klasa IIA LO. Zgodnie ze szkolną tradycją, najstarsze klasy są zawsze żegnane przez młodszych kolegów. A ci stanęli na wysokości zadania, zachowując profesjonalizm podczas każdej minuty apelu. W części artystycznej mogliśmy zobaczyć na scenie m.in. poród, wszystkie etapy edukacji ucznia aż po życie dorosłe i okres… rodzicielstwa ;). Apel zakończył się projekcją filmu złożonego z wypowiedzi nauczycielskich na temat żegnanej klasy. Jak się okazało, nie każdy zasłużył sobie w nim na Oscara, ale na pewno na długo pozostanie w pamięci każdego widza.

Reklama
Reklama
?