Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych

Dziś, czyli 1 marca 2022 roku obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Święto jako wyraz hołdu dla żołnierzy drugiej konspiracji zostało ustanowione przez Sejm RP w 2011 r.

1 marca w 1951 roku w więzieniu na warszawskim Mokotowie, po pokazowym procesie, zostali rozstrzelani przywódcy IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” – prezes WiN ppłk Łukasz Ciepliński („Pług”, „Ludwik”) i jego najbliżsi współpracownicy: Adam Lazarowicz, Mieczysław Kawalec, Józef Rzepka, Franciszek Błażej, Józef Batory i Karol Chmiel. Ich ciała komuniści zakopali w nieznanym miejscu.

List od Czytelnika

Żołnierze wyklęci po II wojnie światowej nie pogodzili się z Jałtańską okupacją sowiecką. Była to prawdziwa elita narodu - patrioci. Powstańcy warszawscy, żołnierze antykomunistycznego podziemia, narodowe siły zbrojne. Tam funkcjonariusze systemu komunistycznego długie lata po wojnie dokonywali masowych mordów na tych elitach. Jeden z nich był Józef Franczak (1918-1963) ps. "Lalek", nazwisko konspiracyjne Józef Bagiński. W 1939 r. walczył na Kresach Wschodnich. Trafił do niewoli sowieckiej, ale po kilku dniach uciekł. W 1946 r. wpadł w zasadzkę UB, ale udało mu się uciec z transportu. Nie skorzystał z amnestii pozostając w konspiracji. Komuniści próbowali go wielokrotnie schwytać. Ale dzięki regularnemu przemieszczaniu się "Lalek" wciąż pozostawał w ukryciu i kierował kolejnymi akcjami na lubelszczyźnie. Akcje jego były spontaniczne. Był dobrym żołnierzem. Dobitnie ukazuje jego osobowość sytuacja, kiedy schował się w stodole i spał z rękoma splecionymi za głowę. Kiedy otworzył oczy stał nad nim ubek i powiedział: "wstawaj Franczak, skończyło się". On wyciągnął ręce zza głowy i okazało się że spał tak trzymając jeszcze pistolet w dłoni i momentalnie wypalił. Nigdy nie skorzystał z amnestii. Bał się tortur. Nie chciał wpaść w ręce UB, która go przez tyle lat tropiła. Mówił jestem tylko człowiekiem i nie wiadomo jak się zachowam podczas tortur. Nie chciał wydać ludzi, którzy często ratowali mu życie i dawali schronienie. Poza tym on był żołnierzem. Przysięgał wierność Polsce i za nią walczył. Nie chciał przysięgać komunistom, rugi raz nie chciał się zeszmacić. Bezpieka długo szukała odpowiedniej osoby, która "wystawi" im "Lalka". W 1963 r. zwerbowali do współpracy mieszkańca wioski, który wydał esbekom partyzanta. Franczak ukrywał się w gospodarstwie znajomego. W październiku 1963 r. otoczony przez funkcjonariuszy próbował uciec, ale dosięgnęła go seria z kałasznikowa. Początkowo został pochowany w bezimiennym grobie. Dziś jego ciało spoczywa w Piaskach pod Lublinem. Pośmiertnie od prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego otrzymał Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Jest to najważniejszy dowód na to, że to co robił było potrzebne Polsce.

Zdzisław Miadziołko