Lubiąż. Przewodnik po opactwie cystersów - część 2

29/05/2026 10:33

Dawna kancelaria z charakterystycznym zegarem słonecznym, to tutaj biło biurokratyczne i finansowe serce cysterskiego przedsiębiorstwa. fot. Dagmara Zielińska

Myśląc o Lubiążu, widzimy okazałą fasadę byłego opactwa. Jednak prawdziwa rewolucja, którą przynieśli ze sobą zakonnicy, dokonała się poza murami. Cystersi byli nie tylko mnichami, ale przede wszystkim genialnymi inżynierami i menedżerami, którzy ukształtowali nasz region na stulecia.

Gdy w XII wieku śląscy Piastowie sprowadzili tu pierwszych zakonników, nikt nie spodziewał się, że na tutejszych nieużytkach wyrośnie potężne, samowystarczalne przedsiębiorstwo. Zgodnie z regułą „ora et labora” (módl się i pracuj), mnisi potrafili dzięki zaawansowanej inżynierii przekształcić rozlewiska Odry w złoto.

XVII-wieczna brama obronna w zimowej szacie. Przez stulecia, bez względu na pogodę, witała przybywających do Lubiąża. Fot. Dagmara Zielińska

Serce tego przemysłu biło na placu klasztornym, na który do dziś wjeżdża się przez charakterystyczną, obronną bramę wjazdową z początku XVII wieku. To za nią tętniło życie dawnego przedsiębiorstwa. Obok potężnego browaru, piekarni czy magazynów, ważnym elementem zaplecza była stara wozownia, w której trzymano transporty z klasztornymi dobrami. O tym, że opactwo było też prężnym urzędem, przypomina z kolei budynek dawnej kancelarii z namalowanym na ścianie zegarem słonecznym, gdzie zarządzano setkami umów handlowych.

Reklama

Ukryty wśród zieleni budynek starej wozowni przypomina o dawnej potędze transportowej i handlowej lubiąskich mnichów. Fot. Dagmara Zielińska

Tuż obok stoi kościół św. Jakuba, który pełnił funkcję świątyni parafialnej dla rzesz świeckich pracowników, urzędników i rzemieślników obsługujących opactwo.