Pierwsze ognisko choroby niebieskiego języka w Polsce – potwierdzone w powiecie wołowskim

19 listopada 2024 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w Wołowie poinformował o stwierdzeniu pierwszego w Polsce ogniska choroby niebieskiego języka (Bluetongue). Ognisko zostało potwierdzone na podstawie wyników badań przeprowadzonych przez Państwowy Instytut Weterynarii w Puławach. Choroba wystąpiła w miejscowości Rajczyn, gmina Wińsko, w stadzie bydła mięsnego, które liczy 31 sztuk.

Czym jest choroba niebieskiego języka? Choroba niebieskiego języka to zakaźna choroba wirusowa dotykająca przeżuwaczy, zarówno hodowlanych, jak i dzikich. Chorują na nią m.in. bydło, owce, kozy, a także sarny, jelenie, łosie czy wielbłądy. Wywołuje ją wirus z rodzaju Orbivirus (Reoviridae).

Co istotne, zwierzęta nie zarażają się bezpośrednio od siebie. Wirus przenoszony jest przez owady kłująco-ssące z rodzaju kuczmany (Culicoides), a także przez kontakt z zakażoną krwią lub nasieniem.

W Polsce choroba niebieskiego języka znajduje się na liście chorób podlegających obowiązkowemu zwalczaniu.

Objawy u zwierząt

Bydło

Choć bydło zakaża się częściej niż owce, rzadko przechodzi chorobę w ostrej formie. Zdarza się jednak, że po przechorowaniu zwierzęta stają się nosicielami wirusa, co umożliwia jego dalsze rozprzestrzenianie. Okres wylęgania wynosi nawet 60–80 dni. Gdy objawy występują, mogą obejmować:

• gorączkę,
• ślinotok,
• zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej jamy ustnej,
• owrzodzenie opuszki zębowej, czasem końca języka,
• kulawiznę spowodowaną zapaleniem koronki i tworzywa racic,
• u krów mlecznych – łuszczenie naskórka strzyków i tworzenie strupów,
• ronienia oraz rodzenie zdeformowanych cieląt (najczęściej z deformacjami głowy).

Owce

W przypadku owiec przebieg choroby może wahać się od postaci bezobjawowej po ostre i nadostre zakażenia. Objawy mogą obejmować:

• bardzo wysoką gorączkę (41–42°C),
• spadek mleczności i kondycji,
• obrzęk warg, powiek, uszu,
• zaczerwienienie błon śluzowych, wybroczyny w jamie ustnej i nosowej,
• owrzodzenia warg, opuszki zębowej, języka,
• duszność, ślinotok, wypływ z nosa (od surowiczego po krwawy),
• siny, obrzękły język,
• biegunki z domieszką krwi,
• kulawiznę z powodu zapalenia koronki i racic,
• u ciężarnych samic – poronienia lub martwe, zdeformowane jagnięta.

Apel do hodowców

Powiatowy Lekarz Weterynarii przypomina o konieczności zachowania szczególnej ostrożności w gospodarstwach. Każdy przypadek nietypowego zachowania zwierząt lub objawów klinicznych powinien być natychmiast zgłaszany do służb weterynaryjnych.

Pamiętajmy, że szybka reakcja i wdrożenie odpowiednich procedur może ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby oraz zminimalizować straty w stadach hodowlanych.