Drodzy radni Brzegu Dolnego: Samorząd to współpraca, nie pogarda

Naprawdę uważacie, że jedni mieszkańcy są mniej ważni? Na sesji w Brzegu Dolnym padło zdanie, które nie powinno przejść bez refleksji: "mieszkańców Brzegu Dolnego nie obchodzi 37 wiosek Wołowa". Słowa padły podczas sesji, w trakcie dyskusji o komunikacji samorządu z mieszkańcami. Debata dotyczyła jednocześnie problemów demograficznych i potrzeby przyciągania nowych mieszkańców, co nadało całej wypowiedzi szczególnie paradoksalny wymiar.

I stało się coś jeszcze groźniejszego niż sama wypowiedź. Inni radni zaczęli ją komentować, rozwijać i obracać w emocjonalną dyskusję. Nikt nie zatrzymał tej narracji. Nikt nie powiedział: chwila, dokąd my właściwie zmierzamy? W ten sposób zdanie przestało być wpadką. Stało się przekazem.

Najpierw pada mocne hasło. Potem ktoś je powtarza. Za chwilę mieszkańcy zaczynają wierzyć, że naprawdę istnieją dwa obozy: "ich miasto" i " tamta wieś". To klasyczny mechanizm: stworzyć konflikt tam, gdzie go nie ma. Bo prawda jest dużo mniej spektakularna: mieszkańcy Brzegu Dolnego pracują w Wołowie, mieszkańcy wsi robią zakupy w Brzegu Dolnym, wszyscy korzystają z tych samych dróg, lekarzy i instytucji. Codzienne życie dawno obaliło tę sztuczną granicę.

Mówienie mieszkańcom, że inni ich "nie obchodzą", szczególnie w tonie wyższości i lekceważenia, to najprostszy sposób zdobywania poklasku. Nie trzeba wtedy rozwiązywać problemów, wystarczy wskazać "tych drugich". Ale to nie jest odwaga polityczna. To jej brak.

Bo prawdziwą odpowiedzialnością radnego jest łączenie wspólnoty, a nie sprawdzanie, jak daleko można ją podzielić.

I teraz najważniejsze: Jeżeli dziś pozwolimy, by taka narracja się przyjęła, jutro ktoś powie wyżej:

 - że nie warto inwestować tam, gdzie "nas to nie obchodzi

 - że jedni mieszkańcy są ważniejsi od innych,

 - że wspólne instytucje są problemem, a nie wartością.

I wtedy przestaniemy być wspólnotą samorządową. Zostaną tylko lokalne plemiona walczące o przetrwanie.

Tym bardziej, że w tej samej debacie padały słowa o niżu demograficznym i konieczności przyciągania nowych mieszkańców. Trudno jednocześnie mówić o potrzebie otwartości i rozwoju, a chwilę później budować przekaz, który dzieli ludzi na tych ważnych i tych, którzy rzekomo "nikogo nie obchodzą".

Radny nie jest komentatorem internetowym. Sala sesyjna to nie sekcja komentarzy na Facebooku. Słowa wypowiadane publicznie mają wagę, szczególnie wtedy, gdy słuchają ich mieszkańcy, w tym uczniowie, młodzi ludzie, którzy później powtarzają je dalej, uznając za oficjalny głos swoich przedstawicieli.

Dlatego trzeba powiedzieć jasno: dzielenie mieszkańców na "tych, którzy się liczą" i "tych, którzy nie obchodzą", nie jest odwagą ani szczerością. Jest po prostu małe. A od ludzi wybranych do reprezentowania wspólnoty oczekuje się czegoś więcej niż małości ubranej w emocje. Bo prawda jest bardzo prosta: Silny samorząd buduje się współpracą. Słaby- wzajemną niechęcią. I każdy radny powinien zdecydować, po której stronie chce stać. Bo w polityce lokalnej rzadko pamięta się, kto powiedział pierwsze zdanie. Zawsze pamięta się tych, którzy pozwolili, żeby stało się normą.